نقطه آغاز در اين رجوع ، تفكّر در تبعات و آثار وحشت انگيز گناهان و به اين وسيله ، روشن كردن آتش ندامت در سينه و قلب است . و همين آتش پشيمانى و در پى آن احساس نقص و كاستى و فرو ريختن است كه برانگيزاننده‌ى سالك براى سلوك و نقطه‌ى عطف حركت سالكانه او به سوى كمال و مايه تحوّل و دردمندى اوست . اين است كه توبه را بدون ترديد ، بايد آغاز زندگانى جديد ، به شمار آورد . * يقظه ؛ معناى يقظه توجّه ، آگاهى و بيدارى است و در اين سفر عرفانى ، يقظه به معناى توجّه به قدر و منزلت خانه خدا و حريم پاك اوست . توجّه به توفيقى كه پروردگار عالم به بنده خويش عنايت كرده است . توجّه به اين كه در اين مسافرت نبايد كسى يا چيزى او را مشغول كند . آگاهى از اين كه اگر حج مقبولى انجام دهد به هدف و مقصود از خلقت انسان ( مقام لقا و عبوديت ) خواهد رسيد . توجّه به انجام « بايدها » و « ارزش‌ها » ؛ يعنى واجبات ، و اجتناب از « نبايدها » و